HSK 5 · verb

抢

qiǎng

to grab; to snatch; to rob; to rush to be first

两个孩子抢一个玩具。

Liǎng gè háizi qiǎng yí gè wánjù.

Two children are fighting over one toy.

医生们正在抢救病人。

Yīshēngmen zhèngzài qiǎngjiù bìngrén.

The doctors are trying to save the patient.

他抢夺了别人的钱包。

Tā qiǎngduóle biérén de qián bāo。

He snatched someone else's wallet.

警察说那个人在银行附近抢劫。

Jǐngchá shuō nàge rén zài yínháng fùjìn qiǎngjié。

The police said that man robbed someone near the bank.