HSK 7–9 · noun · verb
拳
fist; boxing; (to punch)
他握紧拳,准备比赛。
Tā wò jǐn quán, zhǔnbèi bǐsài。
He clenched his fist, ready for the match.
他一拳就把对手打倒了。
Tā yì quán jiù bǎ duìshǒu dǎdǎole。
He knocked his opponent down with one punch.
哥哥每周都去练拳击。
Gēge měi zhōu dōu qù liàn quánjī。
My older brother goes to practice boxing every week.
他生气地握起了拳头。
Tā shēngqì de wò qǐle quántóu。
He angrily clenched his fists.