HSK 7–9 · verb

瞪

dèng

to stare; to glare

他生气地瞪了我一眼。

Tā shēngqì de dèngle wǒ yì yǎn。

He glared at me angrily.

听到这个消息,他目瞪口呆。

Tīng dào zhège xiāoxi, tā mùdèng-kǒudāi。

Hearing the news, he was dumbfounded.