HSK 4 · noun · Practice
脾气
temper; disposition; bad temper
他的脾气很好。
Tā de píqi hěn hǎo.
He has a very good temper.
他最近脾气很暴躁,你别惹他。
Tā zuìjìn píqi hěn bàozào, nǐ bié rě tā。
He's been very hot-tempered lately, so don't provoke him.
他的本性不坏,只是脾气急。
Tā de běnxìng bú huài, zhǐshì píqi jí。
His nature isn't bad; he just has a quick temper.
他脾气很倔,谁劝都不听。
Tā píqi hěn juè, shéi quàn dōu bù tīng.
He's very stubborn and won't listen to anyone's advice.