HSK 4 · noun · Practice

脾气

píqi

temper; disposition; bad temper

他的脾气很好。

Tā de píqi hěn hǎo.

He has a very good temper.

他最近脾气很暴躁,你别惹他。

Tā zuìjìn píqi hěn bàozào, nǐ bié rě tā。

He's been very hot-tempered lately, so don't provoke him.

他的本性不坏,只是脾气急。

Tā de běnxìng bú huài, zhǐshì píqi jí。

His nature isn't bad; he just has a quick temper.

他脾气很倔,谁劝都不听。

Tā píqi hěn juè, shéi quàn dōu bù tīng.

He's very stubborn and won't listen to anyone's advice.